Kımız içmek?

Kımız, kısrak sütünün fermente edilmesiyle elde edilen geleneksel bir içecektir. İslam fıkhında at eti tüketmek Hanefi mezhebinde tenzihen mekruh (mekruha yakın helal), diğer üç mezhepte (Şafii, Maliki, Hanbeli) ise helal kabul edilir. Süt konusunda ise genel olarak hayvanların sütlerinin temiz ve helal olduğu kabul edilir. Sütün fermente edilerek alkol barındırıp barındırmadığı, kımız konusunda tartışılan ana konudur. Kımız yapımında oluşan alkol oranı genellikle düşüktür ve sarhoş edici miktarlara ulaşmak zordur. Eğer sarhoş edici miktarda alkol içerir ve tüketimi sarhoşluğa yol açarsa haram olur. Ancak geleneksel kımız genellikle hafif alkollü olup, sarhoşluk vermediği sürece helal kabul edilir. Hanefi mezhebinde sarhoşluk vermeyen miktardaki fermente içeceklerin tüketimi caiz görülmezken, sarhoşluk vermeyecek derecedeki fermente içeceklerin tüketimini helal kabul eden görüşler de mevcuttur. Ancak genel kabul, sarhoş edici etkiye sahip olmaması durumunda helal olduğu yönündedir.

• Hanefi Mezhebi: At sütü ve etinin mekruh olduğunu kabul etseler de, kımız konusunda sarhoş edici bir etkisi yoksa caiz olabileceği yönünde görüşler vardır. Ancak, Hanefi fıkhında genel olarak sarhoş edici içeceklerin azı da çoğu da haram kabul edildiği için, kımızın içeriğindeki alkol miktarı kritik önem taşır. Eğer sarhoşluk verecek miktara ulaşmayacak kadar az alkol içeriyorsa, bu mezhep içinde de bazı alimler tarafından helal sayılabileceği görüşü mevcuttur. Daha yaygın görüş ise, alkol içerdiği için müctehidun ihtilafına rağmen kaçınılması gerektiği şeklinde olabilir. (Kaynak: İbn Abidin, Reddü'l-Muhtar)
• Şafii Mezhebi: Atın etinin de, sütünün de helal olduğunu kabul ederler. Dolayısıyla, kımızın sarhoş edici bir etkisi olmadıkça tüketilmesi helaldir. (Kaynak: Nevevi, el-Mecmu)
• Maliki Mezhebi: Atın etinin helal olduğu görüşündedirler. Kımızın sarhoş edici olmadığı sürece helal olduğunu kabul ederler. (Kaynak: İbn Rüşd, Bidayetü'l-Müçtehid)
• Hanbeli Mezhebi: Atın etinin helal olduğunu kabul ederler. Kımızın sarhoş edici bir etkiye sahip olmadığı sürece tüketilmesini helal görürler. (Kaynak: İbn Kudame, el-Muğni)